Wczorajsza 4 runda olimpiady szachowej w Baku obfitowała w duże niespodzianki, np. drużyna Ukrainy pokonała faworytów Rosję.
Jednakże sensacją wielkiego kalibru była porażka mistrzyni świata Yifan Hou. Jej pogromczynią okazała się
Dana Reizniece-Ozola, która obecnie jest ministrem finansów Łotwy.
Anatoli Karpow – mistrz świata w latach 1975-1985 oraz 1993-1999: Każda faza partii, otwarcie, gra środkowa i końcówka ma duże znaczenie. Jeżeli na początku gry, któraś ze stron uzyska przewagę materialną lub pozycyjną, to zniwelować ją w grze środkowej będzie bardzo trudno. W tej sytuacji do końcówki może w ogóle nie dojść. Bez poprawnej gry w debiucie, nie można więc myśleć o sukcesach w szachach.
Garri Kasparow – mistrz świata w latach 1985 – 2000: Nie ma znaczenia jak dobrze grasz, nie możesz spodziewać się dobrych wyników kiedy masz przegraną po debiucie.
/////////////////////////////////////////////////////////////////
Nasz młody arcymistrz wygrał już 4 pojedynki! Dzisiaj w efektownej partii „ukarał” przeciwnika za lekkomyślną grę w fazie debiutowej.
Anatoli Karpow – mistrz świata w latach 1975-1985 oraz 1993-1999: Każda faza partii, otwarcie, gra środkowa i końcówka ma duże znaczenie. Jeżeli na początku gry, któraś ze stron uzyska przewagę materialną lub pozycyjną, to zniwelować ją w grze środkowej będzie bardzo trudno. W tej sytuacji do końcówki może w ogóle nie dojść. Bez poprawnej gry w debiucie, nie można więc myśleć o sukcesach w szachach.
Garri Kasparow – mistrz świata w latach 1985 – 2000: Nie ma znaczenia jak dobrze grasz, nie możesz spodziewać się dobrych wyników kiedy masz przegraną po debiucie.
/////////////////////////////////////////////////////////////////
Klaudia Kuloń w dzisiejszej 3 rundzie olimpiady szachowej w Baku pokazała w sposób pouczający, jak należy grać przeciwko partnerce, nie bardzo rozumiejącej niuanse granego wariantu.
Najpopularniejsze pismo szachowe w Niemczech „Rochade Europa” co miesiąc przedstawia ciekawe książki z zakresu różnych aspektów królewskiej gry.
W najnowszym wydaniu (wrzesień 2016) ukazała się recenzja mojej wspólnej pracy z Pitem Schulenburgiem, dotyczącej biografii mistrza świata Tigrana Petrosjana.
Grzegorz Gajewski uważany jest od kilku lat w polskich szachach za najlepszego znawcę teorii debiutów. Nic dziwnego, że dzięki temu znalazł miejsce w ekipie Ananda. Zadaniem polskiego arcymistrza jest pomoc byłemu mistrzowi świata w doskonaleniu repertuaru debiutowego nowymi ideami.
W najnowszym wrześniowym numerze niemieckiego pisma „Rochade Europa” ukazała się interesująca partia Gajewski – Efimenko z memoriału Najdorfa w Warszawie. Komentatorem tego pojedynku jest młody arcymistrz Dennis Wagner.
Zwracam uwagę na posunięcie 5.Hc2!?, które ostatnio często spotyka się w praktyce turniejowej na wysokim szczeblu.
We wpisie „Z życia MASz (3)“ rozgorzała dyskusja na temat wyników naszej młodzieży na ostatnich mistrzostwach świata do lat 20 oraz mistrzostwach Europy do 18 lat.
Staramy się w niej wyjaśnić przyczyny spadku formy naszej młodzieży w tych imprezach. Jeden srebrny medal Igora Janika to z pewnością za mało w porównaniu z przeszłością, kiedy to przywożono „worek medali”.
Zwracam uwagę na komentarz Internauty MolderX (nazwisko jest mi znane):
Każdy zarówno trener jak i jego podopieczny powinien po przegranej wyciągać wnioski i pewnie to robią, z jakim skutkiem to weryfikuje każdy następny turniej.
Trudno jest powiedzieć jak to przebiega w MASZ, skoro młodzież wybrana spotyka się tam kilka razy w roku, to pewnie niema tam na takie sprawy czasu.
Ja raczej bym wolał by rozpoczęto w Polsce zmiany w przygotowaniu trenerów. Jednym z ważniejszych czynników w proces szkolenia trenerów powinna być wymiana doświadczeń w pracy trenerskiej z podopiecznymi. Na podstawie wymiany doświadczeń oraz przeprowadzania prób z danymi metodami szkolenia powinno się budować program szkoleniowy.
Taki program szkoleniowy powinien też być budowany nie tylko w oparciu o doświadczenia trenerów ale również z pomocą przy jego konstruowaniu powinny przyjść osoby mające innowacyjne doświadczenia w nauczaniu nie jednokrotnie odmienne od narzuconych przez system powszechnego szkolnictwa. takim stereotypem jest przysłowiowa ławka w niej znudzony uczeń przy tablicy niedostępny nauczyciel.
Potrzebne są poszukiwania i ciągłe zmiany systemu, a to wymaga głębokich zmian.
////////////////////
MolderX przypomina istotny problem, który był już tutaj na blogu omawiany, np.
Oto wycinek mojego artykułu “Szkolenie wczoraj, dzisiaj i jutro … (Magazyn Szachista / czerwiec 2004).
Od tego tekstu minęło już 12 lat i oto w piśmie Polskiego Związku Szachowego Mat (8-2015) m.in. czytamy:















