Jerzy Konikowski - wpisy autora

wrz
25

Kontynuacja odcinka 185

Wkład szachistów gry korespondencyjnej w rozwój teorii debiutów jest gigantyczny. Wielu graczy specjalizowało się bowiem w szukaniu nowych rozwiązań, które następnie były sprawdzane w różnych imprezach drogą pocztową oraz specjalistycznych turniejach tematycznych.   

Takie turnieje trwały wiele miesięcy i to była w pewnym sensie zaleta. Zawodnicy mieli bowiem więcej czasu na analizy i mogli nawet sprawdzać wcześniej swoje pomysły w partiach towarzyskich i nawet turniejowych. Obecnie z pomocą komputerów oraz internetu ten proces został znacznie udoskonalony i przyśpieszony.

Zawodnicy gry normalnej, w tym także arcymistrzowie, często sięgają po oryginalne zdobycze szachistów gry korespondencyjnej w celu wykorzystania ich we własnej praktyce turniejowej. Niektórzy się do tego przyznają i  nie wstydzą się ujawnić tego faktu. Są jednak tacy, co skrzętnie to ukrywają.

Często mają w tym wsparcie publicystów szachowych, których zdaniem zdobycze nieznanych zawodników i  często z niższymi kategoriami nie można traktować poważnie. Ci „ludzie pióra” nie rozumieją dwóch pojęć: odkrycie jakieś idei od ich spopularyzowania.

Polscy szachiści gry korespondencyjnej mają również wielki dorobek w rozwój różnych wariantów, gambitów, otwarć itd.

Przedstawiam sylwetkę Władysława Króla, który ma na swoim koncie wiele teoretycznych odkryć, mimo że w grze normalnej nie posiada wysokiej kategorii. Miejmy nadzieję, że jego idee nie będą „skradzione” przez jakiś znanych arcymistrzów.

Dla przypomnienia co napisałem już dawno na mojej stronie: „Wielu szachistów podchodzi bardzo praktycznie do kwestii teorii debiutów. Kupują sobie tematyczne książki, studiują je i potem uzyskaną wiedzę wykorzystują w swej praktyce turniejowej. Sami nic nie wnoszą do rozwoju teorii otwarć.

Są jednak tacy, dla których monografie debiutowe są przede wszystkim warsztatem do samodzielnej i twórczej pracy. Książki są oczywiście przydatne w ogólnym poznaniu otwarcia czy wariantu, ale potem szukają nowych rozwiązań i idei.

Do tej grupy szachistów należy silny zawodnik gry korespondencyjnej – posiadający tytuł starszego mistrza międzynarodowego – Władysław Król. Jest on pomysłodawcą wielu ciekawych gambitów“ ….

Więcej: link.

 

 

 

 

 

 

wrz
25

baner

Komunikat Organizacyjny 72. Drużynowych Mistrzostw Polski w Szachach Sygnity Ekstraliga II Sesja – Wrocław, 23-25 września 2016 r.

Organizator Klub Szachowy Polonia Wrocław ul. Wita Stwosza 37-38, Wrocław.

Po dwóch sesjach niespodziewanie prowadzi KSz Stilon Gorzów Wlkp. 11 pkt.

Dokładne wyniki 

Strona mistrzostw

 

wrz
25

W ostatniej partii II sesji Klaudia Kulon pokonała liderkę polskich szachów!

Po niespodziewanej porażce w pierwszej rundzie z Edytą Jakubiec, nasza olimpijka wygrała swe pojedynki z koleżankami ze srebrnej ekipy Jolantą Zawadzką i dzisiaj z Moniką Soćko.

 

wrz
25

wrz
24

Dzisiaj w 5 rundzie ekstraligi doszło do bojowego pojedynku olimpijek Jolanty Zawadzkiej z Klaudią Kulon.

Wygrała młodsza!

 

wrz
24

Kontynuacja odcinka 1

Saturnin Limbach przy pracy (zdjęcie ze zbiorów Mirosława Gnieciaka)

wrz
23

Niespodzianką dzisiejszej 4 rundy ekstraligi we Wrocławiu była porażka Grzegorza Gajewskiego z Tomaszem Warakomskim.

Przypominam, że arcymistrz wygrał niedawno w Warszawie XVI Międzynarodowy Festiwal Szachowy im. Mieczysława Najdorfa: link.

 

 

wrz
23

Początek

Zdjęcie wykonała Maria Moldenhauer

Marina Pogorevici (Rumunia)

(Fotografia ze zbiorów Eugeniusza Iwanowa)

wrz
23

szachistka

(zdjęcie ze zbiorów Mirosława Gnieciaka)

wrz
20

Nierówne traktowanie pewnych osób od innych w porównywalnej sytuacji – ze względu na kategorię szachową lub ranking – jest zjawiskiem nieusprawiedliwionym i nieuzasadnionym. Jednakże w środowisku naszej dyscypliny to kuriozum jest szeroko rozpowszechnione.

/////////////////////////////////////

Kontynuacja odcinka 184

Z szachami korespondencyjnymi jestem związany nieprzerwanie  od 1964 roku do dnia dzisiejszego. Już jako junior stwierdziłem ich znakomite walory szkoleniowe. W tamtych czasach było mało imprez szachowych i gra w turniejach za pomocą poczty umożliwiła mi ciągłość w kontaktach z praktycznymi szachami.

Dzięki granymi tą drogą partiom wytrenowałem technikę analizy oraz byłem zmuszony do poznawania i tym samym grania różnych wariantów oraz debiutów. Dla mnie wynik turniejowy nie miał tak wielkiego znaczenia od korzyści twórczych w poszczególnych partiach.

Dlatego wielkich sukcesów sportowych nie odniosłem, choć wygrałem bardzo silny I Memoriał Sergiusza Czerniakowa (1970-1973) i za ten wynik nadano mi tytuł mistrza krajowego. Już mieszkając w Niemczech wygrałem I Międzynarodowy Memoriał Bogdana Śliwy (2005-2006) i w finale 48. Indywidualnych Mistrzostwach Europy (1993-1998) byłem siódmy.

Większy udział miałem w działalności publicystycznej tego środowiska. Przez wiele lat opracowywałem różne materiały teoretyczne dla komunikatów gry korespondencyjnej Polskiego Związku Szachowego i po wyjeździe do Niemiec kontynuowałem to w innych periodykach, w tym w oficjalnym piśmie ICCF „Fernschach”. Od kilku lat współpracuję z pismem „Fernschachpost” – organem Niemieckiego Związku Szachowego Gry Korespondencyjnej. Prowadzę tutaj kącik z teorii debiutów. Na 2-3 stronach wskazuję na pewne ciekawe plany, nowe idee ze szczególnym uwzględnieniem dorobku szachistów gry korespondencyjnej.

Poniższy tekst był zamieszczony w numerze 5-2011.

Po ruchu 10…d5!? piszę: „Ta ofiara pionka została prawdopodobnie zastosowana po raz pierwszy w partii korespondencyjnej Martin-Maltz (1995) i następnie powtórzona w dalszych pojedynkach drogą pocztową. W grze Kuzniecow-Gajewski, Pardubice 2007 tę ideę z sukcesem powtórzył polski arcymistrz. Została ona uznana przez periodyk Chess Base Magazin za nowinkę 2007 roku. Ta fałszywa informacja jest dowodem na to, że partie z gry korespondencyjnej są nieznane w grze normalnej”.