Seria Miesięcznik SZACHY (1-6) sprawiła zainteresowanie osobą Saturnina Limbacha – znakomitego problemisty oraz wielkiego pasjonata szachów.
Na życzenie Internautów pragnę przybliżyć jego sylwetkę. Pan Saturnin większość swego życia poświęcił popularyzacji piękna królewskiej gry w naszym kraju!
Źródło: Władysław Litmanowicz i Jerzy Giżycki, SZACHY od A do Z, 1 tom (Sport i Turystyka 1986).
Źródło: Marian Wróbel, 100 lat Polskiej Kompozycji Szachowej (Sport i Turystyka 1956).
Chodzi oczywiście o rozpoznanie zawodniczki (zdjęcie ze zbiorów Mirosława Gnieciaka)
Dzięki materiałom Mirosława Gnieciaka można było zamieścić fragmenty pisma „Szachy”, które są jasnym dowodem na jego istnienie.
Kilka dni temu rozmawiałem telefonicznie z Eugeniuszem Iwanowem, który nie wiedział o tej wersji z 1946 roku pisanej ręcznie. Znał tylko „Szachy” wydawane techniką drukowaną.
Warto było więc przypomnieć o czasopiśmie Saturnina Limbacha, gdyż jest to ważny przyczynek do historii polskich szachów.
Wzmianka o „Szachach” częstochowskich jest podana w znanej encyklopedii Władysława Litmanowicza i Jerzego Giżyckiego „Szachy od A do Z” (2 tom, Warszawa 1987 na stronie 1184).
Po ukazaniu się odcinka 1 otrzymałem pytanie od jednego Internauty, czy to są wszystkie numery jakie zostały wydane ?
W dniach 1 – 13 września 2016 odbyła się w Baku 42-ga Olimpiada Szachowa.
Polskie szachy reprezentowali:
Grupa open – średni ranking 2677
1. Radosław Wojtaszek 2733 ELO
2. Jan-Krzysztof Duda 2675 ELO
3. Mateusz Bartel 2653 ELO
4. Kacper Piorun 2681 ELO
5. Dariusz Świercz 2647 ELO
Grupa kobiet – średni ranking 2360
1. Monika Soćko 2454 ELO
2. Jolanta Zawadzka 2439 ELO
3. Karina Szczepkowska-Horowska 2409 ELO
4. Klaudia Kulon 2334 ELO
5. Mariola Woźniak 2166 ELO
Wielki sukces odniosły nasze zawodniczki, które zdobyły srebrny medal. Gratulacje!
Czołówka:
1. Chiny 20
2. Polska 17
3. Ukraina 17
Punkty naszych szachistek:
Soćko 5.5 z 10 (4 wygrane, 3 remisy, 3 przegrane)
Zawadzka 6 z 9 (6 wygranych, 3 przegrane)
Szczepkowska-Horowska 6.5 z 8 (5 wygranych, 3 remisy)
Kulon 9.0 z 11 (8 wygrane, 2 remisy i 1 przegrana)
Woźniak 6 z 6 (6 wygrane!)
Bardzo celną decyzją było wstawienie do drużyny juniorki Marioli Woźniak, która uzyskała 6 punktów z 6 partii! Od wielu lat głoszę tezę, że trzeba stawiać na młodzież. Ta olimpiada pokazała, że tak należy czynić!
W turnieju otwartym mężczyźni zajęli 7 lokatę.
Medalowe miejsca
1. USA 20
2. Ukraina 20
3. Rosja 18
Punkty naszych zawodników:
Wojtaszek 7.5 z 10 (5 wygranych, 5 remisów)
Duda 7.0 z 10 (6 wygrane, 2 remisy i 2 przegrane)
Bartel 6.0 z 10 (4 wygrane, 4 remisy, 2 przegrane)
Świercz 6.5 z 9 (5 wygrane, 3 remisy, 1 przegrana)
Piorun 2.5 z 5 (1 wygrana, 3 remisy, 1 przegrana)
Strona olimpiady
Składy grupy open
Składy grupy kobiet
Anatoli Karpow – mistrz świata w latach 1975-1985 oraz 1993-1999: Każda faza partii, otwarcie, gra środkowa i końcówka ma duże znaczenie. Jeżeli na początku gry, któraś ze stron uzyska przewagę materialną lub pozycyjną, to zniwelować ją w grze środkowej będzie bardzo trudno. W tej sytuacji do końcówki może w ogóle nie dojść. Bez poprawnej gry w debiucie, nie można więc myśleć o sukcesach w szachach.
Garri Kasparow – mistrz świata w latach 1985 – 2000: Nie ma znaczenia jak dobrze grasz, nie możesz spodziewać się dobrych wyników kiedy masz przegraną po debiucie.
/////////////////////////////////////////////////////////////////
W mojej książce „Atak na króla” napisałem m.in.: Nadrzędnym celem gry w szachy jest zamatowanie przeciwnika”.
W tym stylu grała dzisiaj w meczu z Węgierkami Mariola Woźniak, która bezlitośnie obnażyła bezmyślną grę swej rywalki w debiucie.
Partia ta jest świetnym przykładem na temat: Jak powinno grać się w szachy i jak nie powinno!
Brawo Mariola (zdjęcie z internetu) za piękną lekcję prawdziwych szachów!
Boris Spasski mistrz świata w latach 1969-1972: Kto nigdy nie grał gambitu królewskiego nie zrozumie dobrze istoty taktyki szachów!
////////////////////////////////////////////
Królewski Gambit Radomia – tematyczny turniej szachowy, rozgrywany corocznie w Radomiu, w którym wszystkie partie rozpoczynają się przyjętym gambitem królewskim (1.e4 e5 2.f4 ef4) i rozgrywane są w tempie szachów szybkich.
Pomysłodawcą i patronem turnieju był w roku 1998 ówczesny Prezes Polskiego Związku Szachowego, Jacek Żemantowski. Pierwsza edycja odbyła się pod nazwą Ogólnopolski Turniej Szachowy o Puchar Prezesa PZSzach Jacka Żemantowskiego. Już od drugiej edycji impreza rozgrywana była w obsadzie międzynarodowej. W 2001 roku na prośbę J.Żemantowskiego zmieniono nazwę turnieju na Turniej Szachowy o Puchar Prezesa PZSzach. W tym samym roku gościem honorowym był wieloletni mistrz świata, Anatolij Karpow z Rosji, który rozegrał m.in. symultanę na 25 szachownicach. W 2003 roku, dla podkreślenia zasług pomysłodawcy imprezy, turniej po raz kolejny zmienił nazwę na Królewski Gambit Radomia im. Jacka Żemantowskiego i ta nazwa obowiązuje do dnia dzisiejszego.
Z roku na rok turniej zyskuje na popularności i atrakcyjności m.in. dzięki udziałowi wielu znanych arcymistrzów i arcymistrzyń, w tym mistrzów Polski.
Wyniki tegorocznego turnieju: link.
Partia zwycięzcy
Przedwcześnie zmarły Aleksander Wojtkiewicz wniósł wielki wkład w rozwój teorii debiutów, szczególnie w zakresie partii katalońskiej oraz systemu z rozwojem gońca na g2 przeciwko obronie królewsko-indyjskiej.
Amerykańskie wydawnictwo MONGOOSE Press (Boston) wydało w latach 2010-2011 dwie książki, w których znalazło się w sumie 76 partii naszego znakomitego arcymistrza.
Aleksander Wojtkiewicz w Wikipedii
Tak jak podałem w części 1 informacja w Wikipedii jest błędna, ponieważ miesięcznik pod nazwą Szachy wydawał już w 1946 roku Saturnin Limbach, co zostało udokumentowane w poprzednich odcinkach.
Z mistrzem kompozycji szachowej Saturninem Limbachem i organizatorem międzynarodowych konkursów problemowych w „Gazecie Częstochowskiej„ miałem praktycznie kontakt w latach 1962-1981.
W 1962 roku wysłałem na jego konkurs dwuchodówkę, która niespodziewanie uzyskała III nagrodę. Od tego momentu przez wiele lat wysyłałem mu moje zadania, które uzyskiwały nagrody i wyróżnienia.
Póżniej spotykaliśmy się kilkakrotnie w trakcie zjazdów problemistów. Pewnego razu, w czasie moich treningów w Częstochowie, odwiedziłem mistrza w jego mieszkaniu na ulicy 1 Maja 28. Pokazał mi wtedy swoją wielką bibliotekę szachową. Pamiętam, że wspomniał o miesięczniku wydawanym w Częstochowie, ale zupełnie zapomniałem o tym fakcie.
Przypomniał mi o tym niedawno Jacek Gajewski, który podczas prowadzenia pracy badawczej nad dysertacją naukową pt. ” Rozwój szachów kobiet w Polsce w latach 1945-1989″ natknął się na informację, że jeszcze przed miesięcznikiem „Szachy” wydawanym w Warszawie w latach 1947-1990, było wydawane pismo o takiej samej nazwie w Częstochowie w latach 1946-1947. Nie posiadał jednak żadnej dokumentacji na ten temat.
W rozmowie telefonicznej Eugeniusz Iwanow z Częstochowy potwierdził, że rzeczywiście Saturnin Limbach wydawał po wojnie pismo szachowe. On sam posiadał nawet kilka numerów, ale kiedyś oddał je jakiemuś zbieraczowi literatury szachowej.
W pewnym momencie padła myśl, aby zwrócić się z tym problemem do Mirosława Gnieciaka, który pracuje od lat nad historią szachów na Śląsku i posiada wiele unikalnych materiałów. Na moje pytanie drogą emailową otrzymałem pozytywną odpowiedź. Mirosław Gnieciak zadeklarował się szybko wysłać mi płytkę CD ze skanowanymi numerami pisma Szachy.
