W dniach 21-30 grudnia odbył się w holenderskim mieście Groningen tradycyjny turniej otwarty z udziałem Michała Krasenkowa (2626).
Polski arcymistrz uplasował się ostatecznie na 6 pozycji, mimo że był rozstawiony z pierwszym numerem startowym i był więc zdecydowanym faworytem turnieju.
W dzisiejszej 1 rundzie mistrzostw świata w grze błyskawicznej efektowne zwycięstwo odniósł Radosław Wojtaszek.
Głównym tematem najnowszej Panoramy Szachowej jest mecz o mistrzostwo świata w Nowym Jorku pomiędzy Magnusem Carlsenem i Siergiejem Karjakinem. Dramaturgię tego najważniejszego w tym roku widowiska omówił Dariusz Gronkowski w artykule „Mecz o tytuł mistrza świata – Nowy Jork, USA 2016”.
Mój wkład w tym wydaniu: Partia numeru Carlsen-Karjakin (10 partia pojedynku w Nowym Jorku 2016) oraz artykuł teoretyczny na temat gambitu Jeromiego po posunięciach 1.e4 e5 2.Sf3 Sc6 3.Gc4 Gc5 4.Gxf7!?
Bardzo dobrze spisała się w mistrzostwach świata w szachach szybkich w Doha Alina Kaszlińska. Żona naszego arcymistrza Radosława Wojtaszka zajęła ostatecznie w konkurencji kobiet wysokie 12 miejsce. Obecnie reprezentuje barwy Rosji.
Niestety w dzisiejszej bardzo ważnej 10 rundzie Kaszlińska doznała, po niedokładnie rozegranej fazie debiutowej, porażki z 17-letnią Zhansaya Abdumalik.
Przypominam, że utalentowana juniorka z Kazachstanu wygrała niedawno Memoriał Krystyny Radzikowskiej we Wrocławiu: Link.
Wyniki turnieju kobiet: Link.
Jest to wiernie przetłumaczona wersja z języka niemieckiego. Zawiera 141 strony (ISBN 978-03-95920-969-4).
Już dawno nie mieliśmy tak emocjonującego meczu o mistrzostwo świata od tego w Nowym Jorku. Dotychczas Magnus Carlsen rozstrzygał swe pojedynki przed regulaminowym czasem. Tym razem trafił na znakomicie przygotowanego przeciwnika i dopiero dogrywki w przyśpieszonym tempie zadecydowały o tytule najsilniejszego szachisty naszego globu.
Tegoroczny mecz jest ilustracją pewnej tezy głoszonej od lat przez wielkie autorytety królewskiej gry, że bez świetnej fazy debiutowej nie ma co oczekiwać na wielkie sukcesy w szachach.
Przypomnę co powiedział Carlsen przed swoim meczem z Anandem w 2013 roku: Głównie pracowałem nad otwarciami. Myślę, że końcówki i grę środkową opanowuje się dzięki grze turniejowej. W tym sensie nie trenowałem tych faz gry, które są moją siłą.
W takim też duchu trenowali intensywnie przed meczem, wraz ze swoimi sztabami roboczymy, obaj przeciwnicy. W przepisowym czasie padł wynik 6-6, gdyż trudno było „przebić” się przez stadium debiutowe z przewagą pozycyjną. Podobnie było też w dalszych fazach gry. Ostatecznie rozstrzygnięcie padło dopiero w dogrywkach.
Myśl przygotowania publikacji o meczu Carlsen-Karjakin padła w trakcie moich licznych dyskusji o projektach książkowych z właścicielem wydawnictwa „Joachim Beyer Verlag” Robertem Ullrichem. Ostatecznie została uzgodniona pewna koncepcja i książka, w wersji niemieckiej i angielskiej, ukazała się w rekordowym czasie 21 grudnia.
Praca zawiera 154 strony (ISBN 978-3-95920-037-0) oraz 23 zdjęcia, większość wykonanych na miejscu imprezy przez zaangażowanego do tego celu przez wydawnictwo fotografa i publicystę Harry Schaacka.
Według informacji wydawnictwa jest to obecnie jedyna w świecie rzecz o tym największym w tym roku wydarzeniu szachowym.
Mój partner Uwe Bekemann jest silnym mistrzem w grze korespondencyjnej i razem napisaliśmy już kilka monografii debiutowych.
W 5 rundzie mistrzostw świata w szachach szybkich w Doha doszło do dużej niespodzianki. Nasz najlepszy arcymistrz Radosław Wojtaszek doznał porażki z holenderskim arcymistrzem z Benjaminem Bokiem.
Partia jest bardzo pouczająca na temat: Atak na króla w centrum.
Radosław Wojtaszek ma po 5 partiach 3 punkty. Do końca turnieju zostało jeszcze 10 gier.
W największym miesięczniku szachowym w języku niemieckim „Rochade Europa” (styczeń 2017) ukazała się recenzja mojej książki Damengambit – richtig gespielt.
Marcin Jahr jest synem znakomitego arbitra szachowego, działacza i trenera Ulricha Jahra, starszym bratem Przemysława – twórcy strony „Szachy w Polsce” oraz wiernym sympatykiem królewskiej gry.
Jest znakomitym perkusistą i już od ponad 20 lat gra w zespole Jana Ptaszyna Wróblewskiego.
Niedawno otrzymał wyróżnienie Gloria Artis, które wręczono mu w Filharmonii w Bydgoszczy (trzeci z lewej strony).
