W wpisie dałem relację z konferencji prasowej w dniu 28 kwietnia, na której podano skład tegorocznego arcymistrzowskiego turnieju w Dortmundzie.

W tym towarzystwie znalazł się także lider polskich szachów Radosław Wojtaszek, który otrzymał zaproszenie na tę prestiżową imprezę.

Przypominam, że w 2012 roku w Dortmundzie startował Mateusz Bartel po wygraniu turnieju eliminacyjnego Auroflotu w Moskwie. Link. 

Tegoroczny turniej poświęcony jest Władimirowi Kramnikowi,

który jako 16-latek rozpoczynał swoją wielką karierę szachową właśnie w Dortmundzie w 1992 roku. W otwartym turnieju A podzielił wówczas 1-2 miejsce z Lputjanem i wtedy już mówiono o nim jako przyszłym mistrzu świata.

Zmagania w tym turnieju zostały opisane w tej książce: link.

Kramnik zwyciężał w sumie 10-krotnie w Dortmundzie w latach 1995-1998, 2000-2001, 2006-2007, 2009 oraz 2011.

Władimira miałem możliwość dobrze poznać w trakcie przygotowywania książek turniejowych dla wydawnictwa Joachima Beyera latach 1995-1997. Często zwracałem się do  niego z różnymi problemami dotyczącymi partii i zawsze otrzymywałem merytoryczne odpowiedzi.

1995
1996
1997

Historia turniejów w Dortmundzie: link.

Autor tekstu i Władimir Kramnik w trakcie jednego z turniejów w Dortmundzie

Marcin Chojnowski napisał: tutaj są wyniki turnieju, który wygrałem.

http://www.chessarbiter.com/turniej…

Udało mię się wygrać dzięki dobremu przygotowaniu debiutowemu oraz spokoju ducha!

Dla przypomnienia: Nazywam się Marcin Chojnowski. Mam wszczepiony implant ślimakowy do nerwu słuchowego. Dzięki temu mogę jakkolwiek komunikować się z innymi, gdy jest cisza obok mnie. Mam też zanik nerwu wzrokowego i z bliska widzę co sie wokół mnie dzieje. Na turnieje muszę jeździć z pomocnikiem, gdyż grając z niewidomymi nie słyszę jakie posunięcie zagrał na swojej szachownicy.

Kontynuacja odcinka 4

W dzisiejszej 8 rundzie arcymistrzowskiego turnieju w Shamkir Radosław Wojtaszek (2745) dosłownie rozbił lidera Shakhriyara Mamedjarowa (2772) w pięknej kombinacyjnej partii.

Zwycięstwo może nasz arcymistrz zawdzięczać także świetnemy przygotowaniu teoretycznemu granego wariantu, z czego Wojtaszek jest przecież znany.

Ciekawe, że Mamedjarow wybrał grę, w której statystycznie białe odniosły więcej zwycięstw.

Ten pojedynek przypomina dwie refleksje:

1.Radosław Wojtaszek potrafi grać jednak aktywne szachy!

2.Partia ilustruje znaczenie znajomości debiutów we współczesnych szachach!

Dodatkowa informacja: link

Dzisiaj otrzymałem paczkę z wydawnictwa Caissa Jurij Zezulkin z moimi egzemplarzami autorskimi książki „Mistrzowie świata i ich 400 kombinacji szachowych“.

W takich sytuacjach zawsze następuje chwila zadumy i i przypomnienie sobie „historii” powstawania książki: zbieranie materiałów i ich analiza, podejmowanie decyzji odnośnie wyboru partii i konkretna praca, czyli pisanie. Potem wysłanie manuskryptu do wydawnictwa i oczekiwanie na ocenę. Następuje ulga, gdy wydawnictwo przysyła złożoną pracę w formacie pdf.

Teraz następuje żmudna praca korektorska. Z reguły jest wiele błędów technicznych, które trzeba poprawić. Potem otrzymuje się znowu już poprawioną wersję książki, którą trzeba znowu dokładnie sprawdzić, czy wszystko jest w porządku? Ten proces może trwać wiele dni, gdyż składacz książki często czegoś nie zauważy i nie poprawi.

Wreszcie książka idzie do drukarni i końcowy efekt ostatecznie otrzymuje autor (autorzy). Teraz następuje refleksja. Czy książka spodoba się czytelnikowi i jaka będzie jej sprzedaż?

Książka „Mistrzowie świata i ich 400 kombinacji szachowych” w formacie 230X165  zawiera 308 stron i przedstawia sylwetki wszystkich najsilniejszych szachistów naszego globu wraz z historią rozgrywek o mistrzostwo świata. Każda postać jest uzupełniona o 24 taktyczne pozycje (mistrzowie świata FIDE o 4 kombinacje).

Książka ma więc aspekt informacyjno-historyczny oraz szkoleniowy. Rozwiązanie 400 kombinacji z pewością wpłynie na poprawę techniki liczenia wariantów oraz pogłębi wiedzę na temat różnorodnych elementów taktyki szachów!

Dzisiaj odbyła się w dyrekcji banku Sparkasse Dortmund konferencja prasowa wraz z losowaniem numerów startowych uczestników tegorocznego turnieju arcymistrzowskiego, który odbędzie się w dniach 15-23 lipca w Centrum Muzycznym.

W tym roku zagra lider polskich szachów Radosław Wojtaszek. Ponadto zagrają jeszcze: Władimir Kramnik (Rosja), Maxime Vachier-Lagrave (Francja), Dmitry Andreikin (Rosja), Matthias Blübaum (Niemcy), Władimir Fiedosejew (Rosja), Liviu-Dieter Nisipeanu (Niemcy) i Wang Yue (Chiny).

Na wstępie konferencji burmistrz miasta Birgit Jörder podkreśliła wielką rolę turnieju w reklamie miasta, co wykazuje analiza kliknięć w Internecie w tym czasie. Jednocześnie od lat wzrasta zainteresowanie królewską grą wśród młodej generacji mieszkańców miasta. Dlatego władze Dortmundu będą dalej popierać imprezę organizacyjnie, finansowo i moralnie.

Główny sponsor turnieju Uwe Samulewicz ze Sparkasse Dortmund z dumą oświadczył o wysokiej randze turnieju i wielkich korzyściach propagandowych dla miasta i regionu. Z tego względu bank będzie w następnych latach dalej wspierać finansowo turniej.

Kierownik turnieju Gerd Kolbe w kilku słowach omówił historię turnieju i porównał go z piłką nożną – najpopularniejszą dyscypliną sportową miasta.

Dyrektor turnieju Stefan Koth przedstawił następnie charakterystykę uczestników turnieju i ocenił w ogólnych zarysach szanse poszczególnych zawodników.

Wiceprezes Niemieckiego Związku Szachowego Klaus Deventer omówił współpracę centralnych władz szachowych z organizatorami turnieju, którą określił bardzo pozytywnie.

Następnie przystępiono do losowania. Radosław Wojtaszek wylosował numer startowy 7.

Uwe Samulowicz z wylosowanym nazwiskiem Radosława Wojtaszka

Przeciwnicy naszego arcymistrza w poszczególnych rundach:

1.Maxime Vachier-Lagrave – Radosław Wojtaszek
2.Radosław Wojtaszek – Wang Yue
3.Władimir Kramnik – Radosław Wojtaszek
4.Radosław Wojtaszek – Władimir Fiedosejew
5.Dmitry Andreikin – Radosław Wojtaszek
6.Matthias Blübaum – Radosław Wojtaszek
7.Radosław Wojtaszek – Liviu-Dieter Nisipeanu

Komitet organizacyjny turnieju: Klaus Deventer, Gerd Kolbe, Stefan Koth, Birgit Jörder oraz Uwe Samulewicz

Strona turnieju: link

Turnieje w Dortmundzie w Wikipedii: link

Hello Jerzy, 

My name is Jon Fisher and I am the designer of a new chess app called ChessJournal (available on iOS and Android).  The app is dedicated to helping amateur chess players store and study their competitive ‚over the board’ games through the maintenance of a personal chess journal. More information on ChessJournal can be found here: 

http://chessjournalapp.com 

At ChessJournal we are passionate about creating the best chess players journal app out there.  We strongly feel that not enough  aspiring players look at their own games, and they tend to get hung up on blitz chess, excessive computer analysis or both! 

I am writing to ask if you would like to help us publicise ChessJournal to the chess community?  I was hoping perhaps a review on your website or a mention to your local chess community? Even a mention on Twitter would be greatly appreciated! 

I am more than happy to answer any questions you might have and we always welcome any feedback. We are based in Bristol in the UK. 

Thanks for taking the time to read me email. Any problems or questions then please do not hesitate to contact me. 

Kind regards 

Jon Fisher

The ChessJournal Team

Kontynuacja odcinka 101

W numerze Nr 1 -2017 pisma „Mat” ukazał się wywiad z naszym największym talentem Janem Krzysztofem Dudą.

Nasz młody arcymistrz ma teraz problem do rozwiązania: matura i co dalej?

Tego dylematu nie miał Magnus Carlsen, który w sposób zdecydowany podszedł do sprawy. W Panoramie Szachowej (7-8/2009) w artykule „Dziewiąte zwycięstwo Kramnika w Dortmundzie” m.in. napisałem:

Na rozpoczęciu imprezy oznajmiono obecnym, że młody arcymistrz z Norwegii skończył średnią szkołę i postanowił spróbować szczęścia w zawodowych szachach. To jest jedyna słuszna decyzja, jeśli zamierza się utrzymać formę na światowym poziomie. A Carlsen ma jasny cel sportowy: zostać mistrzem świata!

Przypominam, że Magnus Carlsen w tym momencie miał 19 lat, podobnie jak obecnie Jan Krzysztof Duda.

Mam nadzieję, że po tym tekście nie zostanę znowu oskarżony o to, że polecam polskiej młodzieży rzucanie szkoły na wzór Carlsena!

Dla przypomnienia:

Link 1

Link 2

Kontynuacja odcinka 48

Nieoficjalne Mistrzostwa Polski w grze błyskawicznej – Białystok (16-17.11.1974).

Do udziału w tej imprezie zostało zaproszonych 16 najlepszych „blickarzy” w Polsce.

Końcowe wyniki

1.mm Schmidt 27 p.
2.m Sznapik 20 p.
3.mm Bednarski 19 .
4.m Gromek 18 p.
5.m Konikowski 17.5
6.m J.Adamski 17 p.
7.k Jagodziński 17 p.
8.m Nowak 16 p.
9.m Pokojowczyk 15 p.
10.mm Filipowicz 14.5 p.
11.m Maciejewski 13.5 p.
12.k Bieluczyk 12.5 p.
13.m Gąsiorowski 12 p.
14.m Cylwik 11.5 p.
15.k Ehrenfeucht 5 p.
16.m Marszałek 4.5

Poprzedni odcinek

Problemy szkolenia

Anatoli Karpow – mistrz świata w latach 1975-1985 oraz 1993-1999: Każda faza partii, otwarcie, gra środkowa i końcówka ma duże znaczenie. Jeżeli na początku gry, któraś ze stron uzyska przewagę materialną lub pozycyjną, to zniwelować ją w grze środkowej będzie bardzo trudno. W tej sytuacji do końcówki może w ogóle nie dojść. Bez poprawnej gry w debiucie, nie można więc myśleć o sukcesach w szachach. 

Garri Kasparow – mistrz świata w latach 1985 – 2000: Nie ma znaczenia jak dobrze grasz, nie możesz spodziewać się dobrych wyników, kiedy masz przegraną po debiucie.

Maciej Koziej – mistrz świata amatorów 2017: „Tajemnica sukcesu, to solidne przygotowanie debiutowe, ogrywanie pozycji z „Magnusem” (aplikacja), dokładne liczenie wariantów oraz odrobina szczęścia lub „pomocy z góry” (…) W przygotowaniu do partii skupiam się na debiucie, gra środkowa, końcowa czy trening kombinacji jest częścią mojego domowego treningu. Jednakże największą przyjemność czerpie z przeglądania debiutów. Fascynuje mnie mnogość idei oraz rozwiązań problemów jakie mogą powstać w określonych pozycjach. Przygotowanie odpowiedniego repertuaru debiutowego, ogarniam go na wspomnianej aplikacji oraz rozwiązywaniu zadań szachowy – klucz każdego domowego przygotowania. Samo zaś przygotowanie do partii to już przeglądanie partii przeciwników, analizowanie ich, oraz szukaniu odpowiedzi jak grać w powstałych pozycjach wzorując się na partiach czołowych arcymistrzów oraz sugestiach programów szachowych”

/////////////////////////////////////////////////////////////////

Znakomite przygotowanie teoretyczne młodego niemieckiego arcymistrza Dennisa Wagnera dało owoc w postaci efektownej partii.

Ten ostry wariant polecałem też moim podopiecznym. Moje doświadczenia opublikowałem w tej książce: link.

Kontynuacja odcinka 3

Komentarz partii pochodzi z książki Atak na króla