Marzenia, co to takiego?
Wstać rano zjeść śniadanko i pójść do Ciebie, Was wszystkich co mają więcej miłości niż zimni politycy i Tworzyć z Wami talenty Waszego życia. To jest moje wielkie marzenie by iść tam gdzie piękne rozmaita poprzez pracę i ciągle doskonalenie geniuszu …
Malujesz, rzeźbisz, tworzysz każdego dnia stoisz niczym w jednym miejscu, aż w końcu zabłyśnie wypracowany ciężka pracą i poświęceniem Twój nowy cudowny ja.
By jednak tak mogło stać się, potrzeba bym Ciebie na co dzień słyszał. Przez system FM i aparat wspierający implant ślimakowy.
The Sicilian Defense, which is suitable for players of all levels, has long been the most played opening against 1.e2-e4 and its popularity continues to grow. The reason is that sharp and complicated positions arise, which offer black excellent dynamic counter play. In the first part, the author treats all possible deviations before reaching the basic position with 1.e5 c5 2.Sf3 d6 3.d4 etc. – such as the Closed Sicilian, the Morra Gambit, the Alapin Variation, the Grand-Prix Attack, the continuation 3.Gb5+ etc.
Since it is impossible to accommodate all systems with their extensive and widely ramified lines in a single book, it is limited to one of the most popular systems – the Najdorf Variation, which leads to an uncompromising fight with good black counter chances.
The renowned chess author Jerzy Konikowski, a FIDE master and a seasoned player, sheds light on the secrets of the Sicilian Defense. In 18 theoretical chapters and a practical section with 74 fully commented games, he explains the strategic principles and tactical subtlelties. Based on the material offered, the reader can compile a complete personal repertoire against 1.e2-e4.
328 pages, paperback, Joachim Beyer Verlag
//////////////////////////
Start wielu młodych szachistów mojego pokolenia nie był łatwy. Nie było trenerów oraz odpowiedniej literatury. Każdy musiał radzić sobie na swój sposób.
Podobnie było ze mną. Studiowałem dostępną mi literaturę fachową oraz korzystałem z rad starszych kolegów klubowych. Byli to kandydaci na mistrza: Jerzy Bratoszewski, Edward Wiśniewski, Waldemar Jagodziński oraz zawodnik I kategorii Feliks Chybicki. Dzięki temu w szybkim tempie zdobyłem odpowiednią wiedzę szachową i wkrótce prześcignąłem nawet swoich nauczycieli w rywalizacji sportowej!
Teraz to może śmieszyć współczesną młodzież. Takie niskie kategorie: co oni mogli mnie nauczyć? Taka panuje obecnie ogólna „filozofia szachowa”. Teraz tylko arcymistrz może może być dobrym trenerem!
Przed laty pozwoliłem sobie udzielić radę pewnemu talentowi. Natychmiast otrzymałem kilka listów od Internautów. „Jak pan może doradzać mistrzowi świata i do tego arcymistrzowi”. A ten młodzieniec miał wtedy dopiero 18 lat…!
Ten problem przedstawiałem w przeszłości w wielu publikacjach, także na blogu, np:
Wielkim paradoksem w polskich szachach jest to, że nie rozumie się kwestii: „Siła gry zawodnika i wiedza trenera”. Jak można porównywać wiedzę szachową np. 25-letniego arcymistrza z rankingiem nawet 2650 i trenera z 30-40 stażem pracy szkoleniowej?
Tak długo, jak to będzie fałszywie pojmowane, tak długo będzie się słuchać absurdalnej teorii naszych czołowych zawodników. Nie sprzyja to prawidłowemu kszałtowaniu się kadry trenerskiej i tym samym dynamicznemu rozwojowi wyczynowego sportu szachowego w Polsce!
Na początku mojej przygody z szachami znałem nazwiska wszystkich arcymistrzów oraz mistrzów międzynarodowych. Było ich tak mało, gdyż te tytuły można było uzyskać tylko w silnych turniejach międzynarodowych. Natomiast teraz można je zdobywać nawet w przeciętnych imprezach, także w krajowych.
Obecnie mamy w Polsce więcej arcymistrzów, niż mistrzów krajowych za moich młodzieńczych czasów. To jest skutek złagocenia przez FIDE norm w zdobywaniu kategorii. W efekcie tego jest obniżenie ogólnego poziomu wykształcenia szachistów z najwyższymi tytułami.
Wczoraj były mistrz świata Anatolij Karpow (zdjęcie z Internetu) wypowiedział się tej sprawie:
Wcześniej 80% arcymistrzów miało wyższe wykształcenie (Раньше 80% гроссмейстеров имели высшее образование)
Wielokrotnie podkreślałem na blogu oraz w różnych publikacjach, że monografie debiutowe są bardzo przydatne w treningu, gdyż przyśpieszają proces poznawania określonych systemów i wariantów. Dzięki temu szachiści zyskują na czasie w opracowywaniu swych repertuarów debiutowych.
Takie książki są obecnie bardzo popularne i dlatego jest wiele wydawnictw na całym świecie zajmujących się ich publikacją. Najczęściej ukazują się podręczniki w formie papierowej. Natomiast firma ChessBase z Hamburga wyspecjalizowała się w literaturze szachowej w formie elektronicznej (CD).
Niedawno ukazała się kolejna edycja znanej encyklopedii debiutowej: Opening encyclopedia 2021 (teksty są w dwóch językach), która zawiera 7100 artykułów z teorii otwarć, przeszło 38.00 wzorcowych partii z uwagami ich autorów, 60 przykładowych filmów itd.
Encyklopedię można zamówić także tutaj.
W tym zbiorze jest także wiele moich opracowań z teorii debiutów oraz komentowanych partii.
Poniższy przykład ilustruje sposób przedstawiania przez autorów poszczególnych otwarć i wariantów.


Ukazał się podwójny numer (52 strony-format A4) najstarszego pisma szachowego w Polsce z licznymi artykułami, opisami ważnych imprez oraz fotografiami.
Na uwagę zasługuje szczegółowe sprawozdanie Jacka Bielczyka z komentowanymi partiami z turnieju „Tata Steel Masters 2021”.
Mój wkład w tym numerze:
1.Partia Duda-Tari, Stavanger 2020 (partia hiszpańska C70)
2.Tari-Esipenko, Wijk aan Zee 2021 (partia hiszpańska C76)
3.Teoria: Nowoczesny Benoni – Atak trzech pionków (A60) po ruchach 1.d4 Sf6 2.c4 g6 3.Sc3 Gg7 4.e4 d6 5.f4 0-0 6.Sf3 c5 7.d5 e6 8.Ge2 exd5 9.cxd5 itd.
4.Brąz na Olimpiadzie Kobiet w La Valetta 1980. Artykuł jest poświęcony przełomowemu sukcesowi reprezentacji kobiet na olimpiadzie. Temu tematowi poświęcony jest na blogu cykl „Nasze największe sukcesy”. Początek.
Polgar Challenge był przede wszystkim turniejem indywidualnym, ale uczestniczące osoby zostały podzielone na dwie drużyny „Team Polgar” i „Team Kramnik”.
Te dwie szachowe legendy, Judit Polgar i Władimir Kramnik, pełniły rolę „kapitanów” swoich ekip, a także komentowały wydarzenia na żywo w Internecie.
W skład „Team Polgar” weszli Zhansaya Abdumalik, Polina Shuvalova, Nihal Sarin, Sara Khadem, Volofar Murzin, Jiner Zhu, Gunay Mammadzada, Gukesh D, Awonder Liang i Vincent Keymer. Trenerami byli mistrzyni świata Ju Wenjun oraz Surya Ganguly i Artur Kogan.
„Team Kramnik” został utworzony przez Christophera Yoo, Carissę Yip, Lei Tingjie, Praggnanandhaa, Nurgyula Salimovę, Leona Mendoncę, Jonasa Bjerre, Olgę Badelkę, Dinarę Saduakassovę i Nodiberk Abdusattorov, a trenowali go Hou Yifan, Boris Gelfand i Anna Muzyczuk.
Ostatecznie wyraźne zwycięstwo odniósł Praggnanandhaa. 15-letni Hindus zdeklasował resztę stawki o 1,5 punktu. Nodirbek Abdusattorov z Uzbekistanu, Nihal Sarin i Gukesh, obaj również z Indii, oraz Volodir Murcin z Rosji, ukończyli z 14 punktami. Niemiec Vincent Keymer zajął szóste miejsce.
Najlepszymi zawodniczkami okazały się Chinki: 24-letnia Lei Tingjie i 18-letnia Zhu Jiner. Dinara Saduakassova musiała wycofać się z turnieju z powodu ciągłych rozłączeń.
Końcowa tabelka
/////////////////////////////
W tym składzie nie ma, niestety, polskich nazwisk. A jeszcze kilka lat temu nasza utalentowana młodzież przywoziła „worek medali” z różnych mistrzostw!
Ostatnio oglądając archiwalne roczniki miesięcznika Szachy natrafiłem w numerze 10 (226) 1965 na stronie 232 na następujący artykuł:
Z takim problemem stykaliśmy się w przeszłości. Nie było prawie fachowych publikacji po polsku i dlatego trzeba było sięgać do książek w obcych językach, przede wszystkim po rosyjsku.
Teraz jest już zupełnia inna sytuacja. Nasza literatura szachowa jest już bogata w szerokie tematy i przeznaczona dla różnych kategorii. Jest jednak inny problem. Nie wszyscy się tym interesują i wolą korzystać z darmowych usług Internetu!
Nikt nikogo jednak nie zmusi do studiowania materiałów fachowych w edycji papierowej. Ale powinni to znać trenerzy, publicyści oraz osoby zajmujący się badaniem historii polskich szachów.
Jak to jest w praktyce? Pisałem niedawno na blogu, że znany historyk Polskiego Związku Szachowego nie zna jedynej monografii o olimpiadze w Hamburgu 1930, pt.: Złoto dla Polski.
Niedawno przeczytałem w Internecie, iż czołowy trener Młodzieżowej Akademii Szachowej Polskiego Związku Szachowego poleca początkującym sympatykom królewskiej gry książkę po angielsku The manual of chess combinations (Ia i Ib).
Wielokrotnie poruszałem na blogu kwestię naszej literatury. Mamy wiele ciekawych i pożytecznych tematycznie tytułów. Mimo tego ciągle można spotkać na krajowych stronach internetowych reklamowanie przez szkoleniowców książek w językach obcych!
Przypominam, że ukazała się niedawno książka „Kombinacje szachowe” z pewnością nie gorsza od w/w wersji angielskiej.
In the first full book to examine 2.b3 against the Sicilian, French and Caro-Kann, mainlines, interesting sidelines and current theory are reviewed. In addition, what actually happens in modern practice is surveyed.
The authors are optimistic for White, and concentrate on the best continuations while trying to be objective. It is in that spirit that they conclude that 2.b3 is sound against the Sicilian, fun against the French, and curious against the Caro-Kann. In all three cases, the objective is to sabotage Black’s play, to take him out of his comfort zone. The word “sabotage” has historically derived from throwing a clog into machinery, or in other words, throwing a monkey wrench in the works; here the wrench is a queenside fianchetto.
White aims his light-square bishop toward the right flank; he typically delays Ng1-f3 so that he may play Qd1-f3 or advance his f-pawn, and use his light-square bishop to build a full-scale kingside attack. Queenside castling often occurs, hoping for a kingside pawn storm. Yet, despite all these characteristics of 2.b3, White may still retains the option of d2-d4 for a more conventional-looking 1.e4 opening.
With 2.b3, you will have one more arrow in your theoretical quiver to battle Black. And, like it or not, Black will be compelled to do deal with the queenside fianchetto factor.
Jerzy Konikowski is one of the most prolific chess authors in the world with dozens of publications in several languages to his credit. He holds the FIDE Master title as well as titles in correspondence chess and chess composition.
Marek Soszynski is a Master of Philosophy and co-author of the best-selling and widely acclaimed How to Think in Chess.




















